با اين‌كه از نوادگان علي عليه السلام بوده « 1 » وأرادت ودلبستگى شديد أو به آنحضرت وساير أهل بيت وائمهء شيعه از آثار متعددى كه در ذكر مناقب آن بزرگواران نگاشته ( مانند السبعين في فضايل أمير المؤمنين ، « 2 » مودة القربى ، « 3 » الأربعين في فضايل أمير المؤمنين ) آشكار است واز لابه‌لاى ديگر آثارش هم مىتوان برترى آبان بر ديگران را در نظر وى دريافت ، ولى در نوشته‌هاى خود نسبت به پيروان ساير مذاهب اسلامى وپيشوايان آنان احترام لازم را مراعاة مىنمايد . 9 - كرامات بسيارى كه به أو نسبت داده‌اند وبه پاره‌اى از آنها در اين كتاب اشاره شده است ( بنگريد به ص 15 ، 39 ، 58 ، 66 ، 73 تا 74 ، و 216 تا 218 ) ودر همين رابطه است كه استمداد از روحانيت وى مطرح مىشود . امرى كه خصوصا ما بين قايق رانان رودهاى كشمير متداول است وهرگاه از پارو زدن خسته مىشوند از روح بزرگ سيد يارى مىطلبند وفرياد « يا شاه همدان » برمىدارند . 10 - مراسم واجتماعاتى كه هرساله در ششم ذيحجه - سال روز وفات سيد به ياد بود أو وبراي تجليل از وى در كشمير وپاره‌اى ديگر از نقاط شبه قاره برپا مىنمايند ( هرس ) ودر طي آن دربارهء شخصيت وتعليمات سيد سخن مىدارند .

--> ( 1 ) - از طريق امام سجاد علي بن الحسين عليهما السلام . ( 2 ) - اين اثر در ص 501 تا 522 از كتاب حاضر چاپ شده است . ( 3 ) - در صحت انتساب اين اثر به سيد ، مؤلف كتاب حاضر ترديد كرده ( بنگريد به ص 186 ) ولى با توجه به اين‌كه شاگرد شاگرد سيد ( محمد نوربخش ) اثرى بدين نام به أو نسبت داده ( بنگريد به كتاب وى به نام سلسلة الذهب الصوفية ملقب به مشجر الأولياء ، ج 2 ، ص 100 ) اين ترديد بىمورد است . ضمنا مودة القربى يك بار هم در سال 1370 ه . ق . در لكهنو چاپ شده ويك بار نيز ترجمهء اردوى آن با ترجمهء « السبعين » در ضمن ترجمهء ينابيع المودة به قلم مولانا ملك محمد شريف انتشار يافته است .